Yapman gereken tek şey:

"Bu dünyada yaşamayı unutmaman gereken tek bir şey var. Eğer her şeyi unutur da bunu unutmazsan, endişelenecek bir şey yok, ama diğer her şeyi hatırlar ve bunu unutursan, o zaman hayatını boşa yaşamış olacaksın.

Bu bir kralın seni bir ülkeye bir görev için yollaması, ve senin yüz başka hizmet verdiğin, ama sana yapman için gönderildiğin görevi yerine getirmemene benzer. Bu şekilde insan varlıkları belirli bir işi yapmak için bu dünyaya gelir. Amaç o görevdir, ve her biri kişiye özeldir. Bunu yapmadığın takdirde bu paha biçilmez bir Hint kılıcını çürümüş et için kullanmana benzer. Bu, pancar kaynatmak için kullanılan altın bir tasa benzer, bunlardan bir tanesi yüz uygun kase alabiliyorken. Bu en ince şekilde tavlanmış bir bıçağı üzerine bir şeyler asmak için onu duvara çivilemek gibidir.

Diyorsun ki, "Ama bak, onu kullanıyorum. Boş durmuyor." Bunun kulağa ne kadar saçma geldiğini duyuyor musun? Bir kuruş için bir adet çivi alınabilirdi. Diyorsun ki, "Ama ben enerjimi yüce projelere harcıyorum. Felsefe ve hukuk ilmi, mantık, yıldızlar ilmi ve tıp okuyorum." Ama bunları niçin yaptığını bir düşün. Hepsi kişiliğinin dalları ve senin etkileyiciliğin.

Varlığının derin kökünü hatırla, sultanının huzurunda olmayı. Kendini nefesinin ve anlarının sahibi olana ver. Eğer bunu yapmazsan, törensel hançerini bir direğe çakan ve onu sukabağı kepçesini asmak için kullanan adama benzersin. Değerli açıkgözlülüğünü boşa harcıyor ve onurun ile amacını unutuyor olursun."

Mevlana / Aşkın Kitabı / (171-172)